| • Übernachten • Straße ON-Road • Enduro OFF-Road • Alle Termine • Berichte & Galerie » Videos » Erlebnisberichte » Bilder-Galerien • Gästebuch & Forum • Links • Wetter • Newsletter • Anfahrt • Kontakt • Impressum |
Berichte & Galerie » Erlebnisberichte
| Die GeschenkideeEin Gutschein vom SEYLERHOF-TEAM, zum Beispiel für eine Tour... ein Training... ein tolles Wochenende...Bilder und BerichteBildergalerien und Erlebnisberichte von unseren Touren findest Du hier.Bild des Tages Gästebuch & ForumTausche dich mit anderen Motorradfahren aus, in unserem Forum. |
Stollenritter vom
Seylerhof.
noppenbanden. We werden hartelijk ontvangen door Uwe en
Danielle. Later werden we voorgesteld aan Dirk, de instructeur (KTM620), Erich
(Yamaha) en zijn dochter Judith (KTM520). Judith was met een paar anderen al
rondjes aan het draaien op een grasveld. Toen we daar even stonden te kijken
ging er regelmatig iemand tegen de vlakte. Stond ons dit ook te wachten ?? Na
het avond-eten, twee volle borden snert en bier, kregen we wat uitleg over het
weekend. Daarna hebben we naar een video van Rally Munchen-Breslau 1999
gekeken. Dirk had daaraan als rijder deel genomen. Na een paar flesjes bier de
tent in om te slapen. Echter ook hier werd muziek gedraaid, niet zo hard als op
het ITT, maar wel de Dubliners en dat is het ene dranklied na het andere.
's-Morgens op tijd op en koffie. Om half negen werd de klok geluid voor het
ontbijt in de kapel. Daarna allemaal (12 mannen & 2 vrouwen) naar de
"Spiel-wiese" waar het oefen parcour was uitgezet. Eerst slalom op
het gras, daarna remproef (ook op gras) met uitloop in een weiland. Heidi met
de R850S kwam daarbij ten val. Gebroken knipperlicht en een deuk in haar ego.
Daarna leerden we met gestrekt binnenbeen bochtjes rijden. Ook staand het
parcour afleggen behoorde tot het programma. Dat ging mij een stuk beter af dan
zittend. Ook driftend de bocht door werd geleerd. Ondanks zijn banden lukte dat
bij Jeroen erg goed. Tussendoor kregen we instructie/informatie over
berichte/enduro/cross-kleding en motor-techniek.
Stevige handkappen ter bescherming van handen en
rem-/koppeling handels zijn eigenlijk een "must". Goed passende
beschermende kleding en laat je niets aanpraten in de winkel. Na de lunch,
tortolinies met gehakt, paddelstoelen en een roomsaus, gingen we naar een
steengroeve. De helling naar beneden lag vol met stenen van ca 5 cm. De
steengroeve zelf was slecht te rijden voor de anderen en niet te rijden voor
een Alp. Vervolgens gingen we een "Enduro-Wanderung" maken. Dat
betekent rijden op plaatsen waar fanatieke wandelaars met stevige
wandelschoenen rondstappen. Gelukkig zijn we geen wandelaars tegengekomen.
Erich reed voorop om de route aan te geven, daarachter Judith, dan de rest en
als hekkensluiter Dirk. Als Erich van richting veranderde, wees Judith aan dat
diegene die achter haar reed daar moest stoppen om de anderen de goede richting
uit te wijzen. Op het moment dat Dirk eraan kwam mocht de
"richtingaanwijzer" weer vertrekken. Als hij daaraan behoefte had
mocht hij ook inhalen, zodat hij weer sneller "richtingaanwijzer" kon
worden. Een knul met een 200cc Kawasaki en een groot hart kwam dus vaak
voorbij. Ook een andere KTM-rijder kwam regelmatig langs. Op deze manier kon
iedereen zijn eigen tempo rijden. Jeroen kreeg steeds meer problemen met zijn
banden. Eerst een afdaling door hoog vochtig gras, waar hij nauwelijks kon
vertragen. Een steile helling met grove stenen was de limiet, die kon alleen
met flinke aanloop overwonnen worden. Even daarna brak een onweer los. De wegen
zouden verderop nog slechter worden. Dat was het moment dat Jeroen stopte met
de tocht en terugreed naar de camping. Ook de begeleiders vonden dat een
verstandige beslissing, hij had het uiterste uit zijn banden gehaald. Na een
glibberig landweggetje als opwarmer doken we het bos in. Op paden die
uitsluitend voor de bosbouw gebruikt worden ging de tocht verder. Al snel werd
het donker vanwege de vele bomen. De R100GS-rijder moest hard werken om zijn
machine rijdend te houden. Het was glibberen door modder en over steenplateau's
met mos. Gewoon gas blijven geven en denken dat het niet mis kan gaan, was de
enige manier om niet te vallen of in een afgrond rijden. De weg ging over in
zeer grove steenslag. Gewoon gaan staan en genieten van de
"klonk"geluiden, die de stenen tegen de aluminium carterbescherming
maakte. Het standaard plastic bakje was hier gegarandeerd aan gort gegaan. Zo
staand is het beste balans te houden. Het staan was voor mij minder vermoeiend
dan voor de anderen, omdat ik stuurverhogers had gemonteerd (tip van de
Alpenzusjes).
De groep werd hier flink opgerekt en dan heb je even het idee dat je
helemaal alleen rijdt door het donkere bos. Maar dan wel met ruim 60kmh op de
teller. Rond vijf uur een koffie-pauze en bijpraten. Het natte pak mocht even
uit, daarna weer "fris" verder. We zaten weer snel op de bospaden.
Nog even bij een uitkijktoren in het bos genieten van het wijdse landschap en
daarna een bezoek aan de laatste cross-baan van Luxemburg bij het dorpje
Goesdorf. Daar mag nog maar twee dagen per week gereden worden. Op een stukje
openbare weg vond een boer het leuk om ons nog even te hinderen met zijn
koeien. Toen was het weer tijd om terug te rijden, even raggen op het asfalt.
De motor voor mij nam de meeste bochten driftend. Na acht uur (en ruim 100 km
gereden) terug op de Seylerhof, de klok voor het avondeten was al gegaan, dus
gelijk aanschuiven. Barbeque, een worst, een grote karbonade en een grote
hoeveelheid rauwkost van de "Salat-bar". De barbeque-plaats werd
omgetoverd tot kampvuurplaats. Heidi was jarig en had een vat wijn van 10 liter
om dat te vieren. Die werd bij het kampvuur genuttigd. Na een borrel ter
afsluiting aan de bar doken we vermoeid in bed. Op zondagochtend half acht uit
bed, om half negen ontbijt. Het was de bedoeling dat we nog een
"boswandeling" gingen maken die niet geschikt was voor Jeroen, gezien
het profiel van zijn banden. Hij kreeg een kastelenroute met 170 km asfalt.
Toen hij weg was bleek dat de "boswandeling' niet doorging, waarschijnlijk
door de kater van een aantal mensen. We gingen dus maar even spelen in de wei.
Daar heb ik nog een paar rondjes gedraaid op de KTM520 van Judith. Het dreigde
te gaan regenen, dus snel de tent afgebroken, voordat Jeroen terugkwam. Hij was
voor de lunch van een uur terug. Eten, alles op de motor hangen en om twee uur
vertrekken. In oktober is er weer een enduro-cursus, echter alleen voor
een-cilinders. Zonder een van de cilinders te demonteren mogen we dan ook
komen. Als ere-deelnemers, omdat we ons zo goed ingezet hadden en omdat ze niet
gedacht hadden dat een Alp tot zoveel in staat zou zijn. Het was een geslaagd
weekend, we hebben weer veel geleerd van de mogelijkheden en de grenzen van
onszelf en onze Alpjes. Misschien gaan we nog een keer. Op de Seylerhof is het
ons goed bevallen, dus ik kijk al uit naar het Ardennen-weekend.  www.seylerhof.de info@seylerhof.de |
Deiffelt 35 B-6672 Deiffelt Tel +352 / 819643 Fax +352 / 819663 |
aus Deutschland Tel 0800 / 588 79 91 (gratis) Fax 0800 / 588 79 92 (gratis) USt.-Id.-Nr. LU 183 740 44 TVA-Nr. BE 08 24 91 81 87 |